Элизабет Гилберттің "Әйелдер қаласы"

Кітап не туралы:

"Әйелдер қаласы" оқуға қызығушылықтың мүлдем жоқтығы үшін беделді Вассар колледжінен шығарылған 19 жастағы Вивиан Моррис туралы әңгімелейді. Көңілі қалған ата-анасы оны Нью-Йоркке, Манхэттендегі ескірген "Лили" театрының иесі, ерекше әпкесі Пегке жібереді. Сонда Вивиан шоу-бизнестің "ала-құла" әлеміне еніп, бишілер, актерлар және жазушылар тобымен танысады және сезімдік ләззаттар мен жыныстық еркіндік әлемін ашады. Алайда, бір ойланбай жасаған әрекет "сорын қайнатып", Вивианды өз өмірін қайта қарауға мәжбүр етеді. Әңгіме 89 жастағы Вивиан атынан, ұзақ хат түрінде өз жастық шағының тарихын баяндап, әйелдерден қатаң қоғамдық стандарттарға сәйкестікті талап еткен әлемде өз ережелері бойынша өмір сүруді қалай үйренгенін түсіндіреді.

Негізгі идеялар:

• Қоғамдық күтімдерден тыс өз болмысын іздеу

• Әйел жыныстығы және ұятсыз және кінәсіз ләззат алу құқығы

• Әйелдер достығы мен ынтымақтастығының күші

• Өнер - өзін-өзі көрсету және көтеріліс нысаны ретінде

• Қателіктердің құны және кешірім жолы - өзін және басқаларды

• Құлдыраудан кейін өз өмірін қайта ойластыру және қайта құру қабілеті

• Нью-Йорк мүмкіндіктер мен еркіндіктің белгісі ретінде

Сүйікті дәйексөз:

 "Бір сәтте сен өзіңнің кім екеніңді шешуің керек, басқалардың сені кім деп көргісі келетінін емес."

Кімге оқуға тұрарлық:

Кітап күшті әйел кейіпкерлері бар тарихи проза әуесқойларына, тұлға қалыптасуы туралы әңгімелер жанкүйерлеріне және 1940 жылдардағы Нью-Йорк өмірі қызықтыратындарға ұнайды. Романды жыныстықтың ашық сипаттамаларынан және күрделі өмірлік шешімдерден қорықпайтын оқырмандар бағалайды. Кейіпкердің сексуалдылыққа еркін көзқарасы және әйелдің қоғамдағы рөлі туралы дәстүрлі емес көзқарасы абыржытуы мүмкін консервативті оқырмандарға ұсынылмайды.

Түйін:

"Әйелдер қаласы" - жарқын, тірі және қызықты оқылым. Гилберт соғыс алдындағы және соғыс кезіндегі Нью-Йорк атмосферасын шеберлікпен қайта жасайды, әңгімені театр өмірінің "аңқыған" мәліметтерімен толтырады. Әсіресе қосалқы кейіпкерлердің бейнелері сәтті шыққан - эпатажды биші Синтиядан бастап харизматикалық британдық актриса Эдна Паркер Уотсонға дейін. Роман тілі жарқын, кейде батыл, бірақ әрдайым шынайы. Кемшіліктер арасында - кітаптың ортасында баяндаудың созылыңқылығы және соғыс уақытының әрдайым сенімді бейнеленбеуі. Алайда, романның эмоциялық шынайылығы мен өмірді растайтын әуені бұл ұсақ кемшіліктерді "аузыңа құм құйғандай" өтейді.

* * *

"Бейсенбілік кісі өлтіру клубы" (Р. Осман)

"Біздің жасқа келгенде түсінесің: ережелерді осы жасқа жетпеген адамдар ойлап тапқан. Сондықтан оларды аздап өзгертуге болады."

Осман жасқа келген сайын ерекше даналық пен еркіндік келеді деген түсінікке әзілмен қарайды. Романның кейіпкерлері – өмірлік тәжірибе оларға шынымен маңызды моральдық қағидаттарды мағынасыз әлеуметтік шектеулерден ажыратуға үйреткендіктен, енді жасандылық пен беделдерден қорықпайтын егде жастағы адамдар. Автор егде жасқа шектеулер кезеңі ретінде емес, керексіз әлеуметтік шеңберлерден азат болу кезеңі ретінде қарауды ұсынады.

* * *

"Әйелдер қаласы" (Э. Гилберт)

"Өмірдің мағынасы болуы міндетті емес, ол ләззат әкелуі керек."

Бұл тосын сөйлемде Гилберт өзінің кейіпкері Вивиан арқылы өмірлік мақсат туралы дәстүрлі түсініктерге қарсы шығады. Мұнда автор ойсыз гедонизмді уағыздамайды, керісінше, көбінесе сырттан таңылатын өмірдің жаһандық мағынасын табуға деген ұмтылысымызды қайта қарауды ұсынады. Вивиан бұл түсінікке ұзақ іздену мен көңіл қалулардан кейін келеді - абстрактілі "жоғары мақсат" үшін өмір сүрудің орнына, ол шынайы өмір кішкентай қуаныштардан, шығармашылықтан және өзіңе деген адалдықтан тұратынын байқайды. Бұл философия эпикурлық және экзистенциализммен үндеседі: біз өз өмірімізді саналы түрде таңдаған ләззаттар мен қуаныштар арқылы өзіміз анықтаймыз.

баспаға әзірлеп, жиған-терген

Бегімхан  Ибрагим (КЕРІМХАНҰЛЫ) >>

Ақсу қаласының Абай атындағы ЖОББ мектептің қазақ тілі мен әдебиеті мұғалімі

Павлодар облысы

Қазақстан Журналистер Одағының мүшесі