Қара өлең көкжиегі

ҒАШЫҚТЫҚ СҰЛУЛЫҚТЫ ТАЛҒАМАЙДЫ

876 >>

Не қалды қарағайда, қамыс қалды,

Ауылы қалқатайдың алыс қалды,

Ауылыңа алыс қалған қараймын деп,

Қайырылып қаршығадай мойным талды.

 

877 >>

Астымда сұр желгенше беске келген,

Қызығы жылқы жиып кеште келген,

Сәулем-ау, көңілім қош сүттен аппақ,

Сұршамды перде қылып күттім белден.

 

878 >>

Шіркін-ай, сүйген сәулем, сүйген сәулем,

Бір өсіп кішкентайдан жүрген сәулем,

Асыр сап алтыбақан ойнағанда,

Жымиып әзіл сөзбен күлген сәулем.  

 

879 >>

Ұшып жүрген аспанда сен бір ұзақ,

Түсеме деп жолыңа қойдым тұзақ,

Ынтызар боп артыңнан қарап қалдым,

Тұзағыма түспестен кеттің ұзап.

 

880 >>

Мойны ұзын, төмен иек, жауырыны жазық,

Оқтаудай қос бұрымы, белі нәзік,

Бұрылып қарағанда буынды алса,

Таба алмай сондай қызды жүрмін неғып.

баспаға әзірлеп, жиған-терген

Бегімхан  Ибрагим (КЕРІМХАНҰЛЫ) >>

Ақсу қаласының Абай атындағы ЖОББ мектептің қазақ тілі мен әдебиеті мұғалімі

Павлодар облысы

Қазақстан Журналистер Одағының мүшесі

Категория: Мои статьи | Добавил: shakhibbeker (Вчера)
Просмотров: 1 | Рейтинг: 0.0/0
Всего комментариев: 0
Имя *:
Email *:
Код *: