Қара өлең көкжиегі

ҒАШЫҚТЫҚ СҰЛУЛЫҚТЫ ТАЛҒАМАЙДЫ

766 >>

Ауылымның қонғаны ала татыр,

Оқтай зулап дүние бара жатыр,

Ауылыңның тұсынан ән салғанда,

Ақ боз үйге сүйеніп қара да тұр.

 

767 >>

Ауылым көшіп барады Сарымсаққа,

Қой айдаттым базарға алымсаққа,

Ауылың алыс кеткенде, ей, қалқатай,

Шықпайды екен шыбын жан сағынсақ та.

 

768 >>

Ауылым көшіп барады ылайкөлге,

Жарасар дүрия бешпент қынай белге,

Кеткенде ауылың алыс, құрбыларым,

Құшақтап құс жастықты жылай көрме.  

 

769 >>

Ауылымның қонғаны тастақ төбе,

Бір сәлем сағынғаннан айттым неге?

Бірге өскен кішкентайдан, беу, қарағым,

Жүргені өзімсініп қандай неме!

 

770 >>

Ауылымның мекені ой ма, қыр ма,

Қонады бұл жайлауға қайтқан тырна,

Түскенде мен есіңе, ей, перизат,

Шырқап сап, осы әніме қолың бұлға.

баспаға әзірлеп, жиған-терген

Бегімхан  Ибрагим (КЕРІМХАНҰЛЫ) >>

Ақсу қаласының Абай атындағы ЖОББ мектептің қазақ тілі мен әдебиеті мұғалімі

Павлодар облысы

Қазақстан Журналистер Одағының мүшесі

Категория: Мои статьи | Добавил: shakhibbeker (19/01/2026)
Просмотров: 8 | Рейтинг: 0.0/0
Всего комментариев: 0
Имя *:
Email *:
Код *: